ZIELONA GÓRA: Biblioteka zaprasza na premierę filmu o Michale Kaziowie

Inne News Bar News Box News Slider Wydarzenia

Górze oraz Lubuskie Stowarzyszenie Miłośników Działań Kulturalnych Debiut zapraszają 15 marca br., godz. 18.00, sala im. Janusza Koniusza na premierę filmu dokumentalnego o Michale Kaziowie Radość życia z udziałem twórców i realizatorów filmu.

Michał Kaziów – prozaik, poeta, krytyk literacki, felietonista, eseista, publicysta, recenzent i teoretyk słuchowisk radiowych. Urodził się 13 września 1925 r. w Koropcu koło Tarnopola, zmarł 6 sierpnia 2001 r. w Zielonej Górze. Doktor nauk humanistycznych. Ukończył w 1959 r. liceum wieczorowe nr 1 im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, a następnie polonistykę na Uniwersytecie A. Mickiewicza w Poznaniu w 1964 roku i tam też w 1972 r. obronił doktorat.

W wyniku wybuchu miny w 1945 roku stracił wzrok i obie ręce. Jako pierwszy na świecie nauczył się czytać pismo brajlowskie wargą. W swojej pracy naukowej zdefiniował słuchowisko radiowe jako odrębny gatunek sztuki. Był redaktorem naczelnym periodyku „Niewidomy Masażysta” (1975-1991), a także korespondentem i dziennikarzem „Pochodni”, „Gazety Lubuskiej”, „Zielonogórskiego Informatora Kulturalnego”, „Serca i Troski”, „Anteny” oraz „Aspektów”, dla których pisał felietony, szkice, recenzje i artykuły publicystyczne. Od 1953 r. był współpracownikiem Polskiego Radia, a od 1994 Radia Zachód.

Otrzymał szereg nagród m.in.: Kulturalną Prezydenta Zielonej Góry (1972, 2000), „Nadodrza” (1973), Prezesa Komitetu ds. Radia i Telewizji (1974), Lubuską Nagrodę Kulturalną (1975, 1985), Towarzystwa Przyjaciół Zielonej Góry (1986), im. M. Rataja (1986), im. J. Szczygła (1986), Wojewody Zielonogórskiego (1989), Funduszu Literatury (1990), im. kpt. J. Silhana (1991), im. dr. L. Wierusza (1993, 2000), Lubuski Wawrzyn Literacki (1997). Otrzymał liczne tytuły „Lubuszanina Roku” (1967), „Młodzieżowego Bohatera Roku” (1968) i „Lubuszanina XXX-lecia” (1975). Był także jako pierwszy z Lubuszan na tzw. szerokiej liście pisarzy zgłoszonych do literackiej Nagrody Nobla w 1998 r.

Michał Kaziów debiutował recenzjami ogłaszanymi w 1952 r. w „Radiu  i Świecie”. Wydał publikacje książkowe: Postać niewidomego w oczach poetów (1968), O dziele radiowym. Z zagadnień estetyki oryginalnego słuchowiska (1973), Udział środków masowego przekazu z wykorzystaniem literatury (słuchowisko, reportaż, film) w kształtowaniu postaw społecznych wobec inwalidztwa wzroku (1979), Zielonogórski teatr wyobraźni (1980), powieści: Gdy moim oczom (1985), A jednak w pamięci. Opowieść biograficzna o ociemniałym kapitanie wojsk austriackich i polskich – Janie Silhanie (1994), Dłoń na dźwiękach (1998), opowiadania: Zdeptanego podnieść(1988), Z Orchideą (1995), Piętna miłości (1996) i Pod tęczą (2000) oraz felietony: Ślady na sercu (1998).

Był członkiem Związku Literatów Polskich w latach 1974-1992, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich od 1992 r., Polsko-Niemieckiego Stowarzyszenia Pisarzy Regionu Nadodrza (od 1992) i działaczem Polskiego Związku Niewidomych. Mieszkał w Koropcu, a po wojnie w Bogaczowie, Poznaniu i w Zielonej Górze.

——————————————————————————-

Koordynator projektu: Robert Rudiak. Scenariusz: Anna i Maciej Klaudelowie. Montaż: Justyna Poniatowska. Lektorzy: Andrzej Nowak i Alex Niebrzegowski. Realizator: Paradoks Film Studio. Copyright: Lubuskie Stowarzyszenie Miłośników Działań Kulturalnych Debiut. Zrealizowano przy pomocy finansowej Miasta Zielona Góra.