Wpisz się do księgi kondolencyjnej

Informacje News Box News Slider

We wtorek 5 grudnia, o godz. 9.00 w Ratuszu (salka kawiarniana, przy Sali Sesyjnej), w związku ze śmiercią ks. prałata kanonika Konrada Hermanna, Honorowego Obywatela Zielonej Góry, zostanie wyłożona księga kondolencyjna. Pierwszy wpis złoży Biskup Tadeusz Lityński i Prezydent Miasta Zielona Góra Janusz Kubicki. Księga w Ratuszu będzie wyłożona do godz. 17:00. 

Ksiądz Konrad Herrmann zmarł 30 listopada 2017 r.  Uroczystości pogrzebowe księdza prałata Konrada Herrmanna odbędą się w środę (6 grudnia), ale wierni będą mogli pożegnać księdza dzień wcześniej, we wtorek (5 grudnia), od 18.30 do 22.00 w kościele pw. Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze.

Pogrzeb rozpocznie się mszą świętą w kościele Najświętszego Zbawiciela o godz. 11.00. Następnie uroczystość pogrzebowa odbędzie się na cmentarzu przy ul. Wrocławskiej w Zielonej Górze.

Herrmann był uczniem Polskiego Gimnazjum w Kwidzynie, wychowankiem ks. Bolesława Domańskiego, ówczesnego prezesa Związku Polaków w Niemczech. 25 sierpnia 1939 razem z innymi gimnazjalistami został aresztowany i osadzony w obozie w Tapiau koło Królewca.

Po wojnie, po zdaniu matury w 1950, wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gorzowie Wielkopolskim. Święcenia kapłańskie otrzymał 5 czerwca 1955. W 1957 bp. Teodor Bensch skierował go na studia do Rzymu. Ponieważ jednak władze peerelowskie odmówiły paszportu, został studentem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, który kończył z tytułem magistra teologii moralnej. Po studiach wrócił do Gorzowa Wlkp. W 1963 został proboszczem parafii Św. Trójcy i dziekanem dekanatu gorzowskiego. W tym czasie rozpoczął studia na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończył je z tytułem magistra germanistyki.

W 1969 objął parafię Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze, którą prowadził nieprzerwanie przez 27 lat. Rozwijał działalność charytatywną, a poprzez pracę w Towarzystwie do Walki z Kalectwem – niósł pomoc ludziom niepełnosprawnym. Zakładał i organizował Dom Brata Alberta i zielonogórskie hospicjum. Był członkiem i kapelanem Związku Armii Krajowej, Związku Nauczycieli Tajnego Nauczania i Związku Sybiraków. Był animatorem i mecenasem kultury, wprowadził tradycję organizowania koncertów w murach kościelnych, największych dzieł muzyki symfonicznej, organowej i chóralnej oraz celebrował msze św. z udziałem artystów Międzynarodowych Festiwali Folkloru.

20 sierpnia 1996 na własną prośbę ze względu na stan zdrowia przeszedł na emeryturę, był długoletnim wikariuszem biskupim diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, kapelanem środowisk AK-owskich, sybirackich, bukowińskich, byłych więźniów politycznych.

W latach 1968 -1994 pełnił funkcję sędziego przy Sądzie Biskupim w Gorzowie Wlkp.

W latach 1992 – 2008 był wikariuszem biskupim do spraw kontaktów z władzami świeckimi.

W latach 1993 – 2014 był członkiem Rady Kapłańskiej i Kolegium Konsultorów[2].

6 marca 1973 roku został mianowany przez biskupa Wilhelma Plutę kanonikiem gremialnym Gorzowskiej Kapituły Katedralnej. 22 czerwca 1989 otrzymał godność prałata honorowego Jego Świątobliwości. W 1994 został Honorowym Obywatelem Miasta Zielonej Góry, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Zasłużonym Działaczem Kultury oraz Laureatem Nagrody Ministra Kultury i Sztuki Rzeczypospolitej Polskiej