UZALEŻNIENIE OD TELEFONU KOMÓRKOWEGO JAKO NOWE WYZWANIE EDUKACJI DLA BEZPIECZEŃSTWA

Felietony Inne News Slider

Każdy z nas, bez względu na płeć, wiek, wykształcenie czy status społeczny, może wpaść w pułapkę uzależnienia. Granica między przyzwyczajeniem się do czegoś (substancji, czynności) a uzależnieniem jest płynna. Obecnie coraz więcej ludzi nadużywa kofeiny, uzależnia się od lekarstw, operacji plastycznych, czekolady, pracy, zakupów, opalania się, hazardu, intensywnego wysiłku fizycznego, diet itp.

Niedawno, w związku z rozwojem nowoczesnych mediów elektronicznych, zwłaszcza w zakresie technologii cyfrowych, pojawił się problem uzależnienie od telefonu komórkowego. Człowiek coraz częściej, zamiast bezpośrednich kontaktów społecznych, wybiera życie w specyficznym obszarze społecznego funkcjonowania, który określany jest światem wirtualnym lub cyberprzestrzenią. Narzędzia cyberprzestrzeni, np. telefon komórkowy, wypierają obecnie popularne sposoby spędzania czasu wolnego i obcowania z kulturą. Zdominowały już prawie wszystkie dziedziny życia indywidualnego oraz społecznego. Nadmierne korzystanie prowadzące do uzależnienie jest szczególnie niebezpieczne dla ludzi młodych -dzieci i młodzieży dlatego, że na wczesnym etapie uzależnienia, osoba nim dotknięta, nie jest świadoma zagrożenia. Łodzi ludzie dopiero uczą się komunikowania z innymi . Nadmierna konieczność pośrednictwa technologii multimedialnych naraża jego użytkowników na niebezpieczeństwo utraty autentyczności i jednocześnie umiejętności wchodzenia w bezpośrednie, spontaniczne kontakty społeczne .Korzystanie z telefonu, w miarę upływu czasu, absorbuje ją jednak coraz bardziej – zaczyna przeszkadzać w codziennym funkcjonowaniu, wywiązywaniu się z obowiązków, takich jak np. odrabianie zadań domowych. Następuje również coraz większe zubożenie w relacjach z innymi ludźmi i odzwyczajanie się od bezpośrednich kontaktów z nimi. Analizując specyfikę uzależnienia od telefonu komórkowego wyróżnić można także cechy charakterystyczne osoby uzależnionej od telefonu komórkowego: telefon komórkowy stanowi dla niej najważniejsze narzędzie służące do codziennych kontaktów z innymi osobami;

z telefonem nie rozstaje się nawet na chwilę;

przywiązuje bardzo duże znaczenie do posiadania telefonu komórkowego, co jest związane z pojawieniem się nowego wzorca prestiżu społecznego łączącego się z byciem właścicielem telefonu komórkowego;

odczuwa głęboki dyskomfort (zły nastrój, niepokój, ataki paniki) w sytuacji, kiedy jest pozbawiona dostępu do naładowanego aparatu komórkowego;

korzystanie przez nią z telefonu nie jest uwarunkowane koniecznością, lecz czynnikami o charakterze emocjonalnym i społecznym;

telefon staje się dla niej swoistym „pośrednikiem” w kontaktach z innymi ludźmi;

odczuwa przymus ciągłego kontaktowania się z kimś;

telefon jest jej potrzebny do sprawowania kontroli nad obiektem uczuć;

jako usprawiedliwienie ciągłego korzystania z telefonu komórkowego podaje wygodę i bezpieczeństwo;

przejawia silną potrzebę przynależności do grupy i zdobycia jej uznania np. odbieranie telefonu i prowadzenie licznych rozmów telefonicznych może świadczyć w oczach innych osób, że jego właściciel intensywnie uczestniczy w relacjach społecznych i że jest potrzebny wielu osobom

obawia się samotności oraz często cierpi na fobię społeczną, a jednocześnie, zazwyczaj, maskuje lęki z tym związane;

Korzystanie z cyberprzestrzeni jest oraz pozostanie ważnym faktem społecznym i edukacyjnym. Prognozy socjologiczne wskazują, że olbrzymi postęp w tej dziedzinie, jaki następuje od kilkunastu lat, w najbliższym czasie nie ulegnie spowolnieniu . Nie można bagatelizować niebezpieczeństw związanych z użytkowaniem multimediów elektronicznych, które niesie ze sobą wiele poważnych problemów fizycznych, psychicznych i społecznych zbliżonych do tych, które występują w przypadku alkoholizmu czy narkomanii.

Niezbędne jest więc, poprzez edukację, przygotowanie, zwłaszcza młodego odbiorcy, do korzystania z multimediów elektronicznych w sposób właściwy. Niezależnie od faktu, iż problematyką mediów elektronicznych zajmuje się wiele dyscyplin, to jednak należy podkreślić, że aspekt pedagogiczny jest często niewystarczająco uwzględniany .Właściwe przygotowywanie człowieka do korzystania z zasobów cyberprzestrzeni nie nastąpi, jeżeli będzie odbywało się poza edukacją lub też niezależnie od niej. Istnieje potrzeba podejmowania szerszych interdyscyplinarnych badań, zarówno w zakresie profilaktyki zagrożeń cyberprzestrzennych, jak i wychowania do mediów cyfrowych.

Mając świadomość tego, że zjawisko uzależnień powszechne jest na całym świecie i każdy jest na nie narażony, należy, moim zdaniem, bacznie obserwować jego skalę oraz pojawiające się wciąż nowe formy. Każdemu z nas powinno zależeć na tym, aby problem ten chcieć zauważyć i podejmować działania prewencyjne. To, na jakim etapie zostanie on dostrzeżony zależy od naszego zaangażowania i świadomości jego istnienia. Dlatego tak bardzo ważna jest profilaktyka i edukacja dzieci i młodzieży.

Aleksandra Mrozek

Prezes Stowarzyszenia

MY ZIELONOGÓRZANIE